آرشیو وبلاگ
      علم , دانش , فناوری و هنر (جدیدترین مقالات علمی)
چند مطلب در مورد موشک نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

سلاح های ضد ماهواره

سلاحهای ضد ماهواره یا  ASATها تسلیحاتی هستند که برای انهدام ماهواره ها در راستای اهداف نظامی طراحی شده اند . در حال حاضر فقط ایالات متحده ، روسیه و جمهوری خلق چین قادر به تولید   و بهره گیری از این تسلیحات هستند همراه با هندکه اخیرا اعلام داشته به تکنولوژی ساخت این سلاح ها دست پیدا کرده است . در 11 ژانویه 2007 چین یک ماهواره ی هواشناسی کهنه را در مدارش منهدم نمود که تنها آزمایش ASAT ها از دهه ی 80 به بعد محسوب می شود .

  
تاریخچه

طراحی و گسترش سلاح های ضد ماهواره مراحل گوناگونی را طی کرده است . نخستین قدم برای روسیه و آمریکا در راه دستیابی به ASAT ها , موشک های هوا پرتاب بودند که تکنولوژی اولیه شان قبلا به خوبی شناخته شده بود . در سال 1950 آمریکا شروع به آزمایش این سامانه ها کرد ولی نتایج اولیه بسیار ناامیدکننده بود . اولین پرتاب آزمایشی موفق به پیمودن مسافتی بِش از 6000 مایل نشد و در راستای تلاش های نا موفق بعدی سر انجام این پروژه در 1963 متوقف شد و همزمان با آن آزمایش هایی که در نیروی هوایی ایالات متحده در دست اجرا بود نیز لغو گردید گرچه پروژه های کوچکتر ASAT ها نیز تا اوایل دهه 70 پیشرفت چندانی در این ارگان  نداشتند . در 1976 شوروی سابق شروع به اجرای برنامه ی مشابهی کرد و موفق به ساخت و به کارگیری اولین نسل از موشک های ضد ماهواره شد . ایالات متحده که از پیشرفت های شوروی در این زمینه نگران بود پروژه ASAT ها را در نیروی هوایی آمریکا (USAF) از سر گرفت و در سال 1977 از این موشک ها برای هدف قرار دادن ماهواره ها در مدار های پاییِِن استفاده کرد . در جریان عملیات آزمایشی که در سال 1983 به انجام رسید یک موشک سه مرحله ای ASM-135 توسط یک جنگنده F-15 ایگل پرتاب شد که حامل یک ردیاب کوچک (MHV) برای دنبال کردن هدف و انهدام آن در حین حرکت بود . این موشک ها اولین بار در 1985 رهگیری هدف واقعی را بر روی ماهواره ی آمرِکایی  P78 SolWind با موفقیت به انجام رساندند .

استفاده از انفجارات اتمی در ارتفاعات بالا به منظور تخریب ماهواره ها بعد از آزمایش اولین سامانه موشکی متعارف(1) (برنامه ی دومینیک یک) در دهه 60 مورد بررسی قرار گرفت . استفاده از تکنولوژی ردیابی هدف در این موشک ها بی مورد به نظر می آمد ، در حالی که یک انفجار هسته ای برای انهدام ماهواره ای که در فاصله یک هزار کیلو متری موشک قرار داشت کافی بود . هر چند شعاع تخریب بسیار بالا , پتانسیل گسترش تشعشعات هسته ای ومضرات(2) EMP سبب شد بهره گیری از سامانه های ضد ماهوارهای غیر متعارف هیچ گاه به مرحله اجرا نرسد . با وجود همه تهدیداتی که سلاح های اتمی برای محیط زیست داشتند ؛ آمریکا از سال 1962 شروع به آماده سازی موشک های هسته ای Nike Zeus برای مقاصد ضدماهواره نمود  . این موشک با عنوان DM-15S و اسم مستعار Mud flap تا سال 1966 در آتول واجلین مستقر شد ولی در همان سال با تصمیم نیروی هوایی آمریکا مبنی بر لغو گسترش ASAT ها برچیده شد . این وقفه در برنامه تحقیقاتی ASAT ها تا سال 1972 به طول انجامید . ایالات متحده همچنین تعدادی از تسلیحات هسته ای ارتفاعات بالا را در چند عملیات آزمایشی امتحان کرد و در طی یِک انفجارMT 4/1 در ارتفاع 400 کیلومتری بالای اقیانوس آرام سه ماهواره را منهدم نمود و به سیستم برق رسانی و ارتباطات مناطق عرضی اقیانوس آرام خساراتی وارد کرد . به دنبال این اقدام ، پیمان فضایی سال 1967 استقرار تسلیحات هسته ای غیر متعارف را در مدار زمین ممنوع اعلام کرد ولیکن انهدام ماهواره ها را به طور مستقیم توسط سلاح های هسته ای زمین پایه یا هواپایه بلامانع دانست .

عملیات تخریب ماهواره ها توسط هر سلاحی که قادر به قطع ارتباط بین ماهواره و مرکز کنترل باشد انجام میگیرد . ایجاد اختلال در سیستم فعالیت ماهواره ها میتواند در مدار خود ماهواره ، لینک های اطلاعاتی یا سامانه های مستقر در زمین صورت گیرد . عملیات تخریب ماهواره ها را می توان به دو دسته ی ماموریت های سرنشین دار و بدون سرنشین تقسیم کرد . در ماموریت های گروه اول خلبان هواپیما را در مدار ماهواره و سر راه آن قرار می دهد تا قادر به از کار اندازی یا گیر انداختن ماهواره شود ؛ اما استفاده از سیستم های خودتخریبگر هسته ای در ماموریت های بدون سرنشین باعث افزایش ضریب خطر برای دیگر ماهواره ها در مدار های مجاور می شد به همین دلیل استفاده از هواپیما های سرنشین دار مجهز به سلاح های تخریبگر جایگزین این طرح گردید . البته لغو ماموریت های بدون سرنشین دلایل دیگری نیز داشت . این ماموریت ها همان مشکلاتی را داشتند که موشک های هواپرتاب با آنها مواجه بودند . سیستم هدایت و ردیابی نمی توانست اصابت به هدف را به خوبی تضمین کند . ماموریت های بدون سر نشین شامل طرح هایی چون ماهواره های خودتخریبگر ، فضاپیما های رهگیر تک منظوره و اکتشاف گر های فضایی می شدند .

شوروی ماهواره های خودتخریبگر را برای اهداف نظامیش انتخاب کرد که ساده ترین و ارزان ترین راه برای از رده خارج کردن ماهواره ها بودند . این طرح (3) (IS) نام داشت ، به معنی هدفگیر ماهواره ها یا به طور دقیق تر تخریبگر ماهواره ها . کار گسترش این طرح از اوایل دهه ی 60 آغاز گردید و اولین ماهواره آزمایشی نیز در 1968 ساخته شد . فعالیت های اصلی مرتبط با پروژه مزبور در سال 72 بعد از انعغاد پیمان(4) SALT I  متوقف شدند ولی سامانه های جانبی همچنان در بعضی مناطق مستقر بودند و آزمایش ایده های جدید تا نزدیکی سال 82 ادامه یافت . این در حالی بود که روند توسعه سایر طرح ها تحت تاثیر سیستم های پیشرفته ASAT مستقر در مدار بسیار کندتر از حد معمول پیش میرفت . هر چند هنوز هم امکان استفاده روسیه از سامانه های ASAT مستقر در مدار ، در دهه های 60 و70 ، موضوع داغی برای بحث است ؛ به دنبال آزمایش سامانه های زمین پایه روسیه (پروژه Terra- 3) در سال 1970 ، گزارش هایی از کور شدن ماهواره های جاسوسی آمریکا در دهه های 70 و 80 دریافت شد که حاکی از موفقیت آمیز بودن  پروژه Terra-3 دارد . در اواسط دهه 70 تخمین زده می شد که سه چهارم ماهواره های مستقر در مدار ، برای مقاصد نظامی استفاده می شدند . همچنین گفته می شود آزمایشی که چین در سال 2006 انجام داد با هدف کور کردن یکی از ماهواره های جاسوسی آمریکا بوده است . از دیگر تلاش های روسیه در راستای اهداف نظامی در فضا می توان از قابلیت ضدماهواره ای ایستگاه های فضایی روسی در برنامه آلماز نام برد هر چند که جزئیات این برنامه هنوز بازگو نشده است .

  
سلاح های ضد ماهواره در عصر دفاع استراتژیک

نوآوری ها و اختراعات در عصر دفاع استراتژِیک به طور گسترده ای بر روی طرح های دفاعی در مقابله با سر های جنگی هسته ای متمرکز شده بود که بعضی از آنها توانایی کورکردن با ماهواره ها را نیز داشتند . در این دوران شوروی از سامانه های هم مدار استفاده کرد که از موشک های مجهز به کلاهک های غیر اتمی تشکیل شده بودند . در سامانه های هم مدار موشک زمانی پرتاب می شد که سیستم ارتباط زمینی ماهواره از بالای سکوی پرتاب گذر میکرد ؛ بدین ترتیب ماهواره هدف مورد شناسایی قرار می گرفت و،موشک به مدار ماهواره و به نزدیکی آن پرتاب می شد . 90 تا 200 دقیقه (یک یا دو بارگردش به دور زمین ) طول می کشید تا موشک به اندازه کافی به هدف نزدیک شود . این موشک ها توسط راداری که روی آنها نصب شده بود ، هدایت می شدند . به این ترتیب که رادار، ماهواره هدف را تشخیص میدهد ، حرکت موشک را با مسیر ماهواره هماهنگ می سازد و در آخر آن را به طرف هدف هدایت می کند و ماهواره منهدم می شود . ترکش های حاصل از این انفجار گاهی تا 1400 کیلوگرم وزن دارند و میتوانند برای مدارپیما های دیگر که تا شعاع یک کیلومتری هدف در حرکت هستند ، خطرناک باشند . آزمایش سیستم های ضدماهواره ی روسیه در دهه های 60 تا 80 هرچند ابتدایی ، ولی موفقیت آمیز بودند بطوری که بین اکتبر 1968 و ژوئن 1982 نه موشک از چهارده موشک آزمایشی در نظر گرفته شده که مجهز به سیستم هدایت راداری بودند با موفقیت پرتاب شدند .

از دست آورد های دیگر عصر دفاع استراتژیک ، می توان سلاح های انرژی مستقیم ( لیزر پرتو X که توسط انفجار اتمی تغذیه می شود) نام برد . این سلاح ها در آزمایشگاه ملی لیورمور آمریکا (LLNL) در سال 1968 ساخته شدند . یکی از طرح هایی که بر پایه لیزرها و میزرهای غیر اتمی در این مرکز مورد آزمایش قرار گرفت ؛ دستگاهی متشکل از یک لیزر ثابت و آیینه ای تنظیم شونده – که بر روی خود ماهواره نصب میشد – بود . آزمایشگاه ملی لیورمور تحقیقات بر روی طرح مذکور را ادامه داد ولی گسترش قسمت های مربوط به لیزر پرتو X در 1977 متوقف شد . (هر چند تحقیقات بیشتر بر روی این لیزر ها طی برنامه(5) SDI در دهه 80 ادامه یافت . ) شوروی تحقیقات بر روی سلاح های انرژی مستقیم را از سال 1976 بار دیگر تحت پروژه Fon  از سر گرفت ولی تکنولوژی لازم برای ساخت و تجهیز لیزرهای گازی دینامیکی پر قدرت و سیستم های پرتوی ذرات باردار یا خنثی تا مدت ها دور از دسترس دانشمندان روسی بود . در اوایل دهه 80 روسیه در رقابت با سامانه های هواپرتاب ASAT آمریکا ، با استفاده از یک میگ Mig-31 به عنوان سکوی پرتاب ، شروع به گسترش موازی برنامه های هواپرتاب کرد . در 1982 ایالات متحده یکی از سیستم های هواپرتاب خودش را که تجهیزات هواپرتاب مینیاتوری(ALMV)  نامیده می شدند ، آزمایش کرد . ین سامانه ها از یک F-15 حامل یک موشک ضدماهواره(6) (ASM) – که مستقیماً زیر خط مرکزی هواپیما قرار می گرفت – تشکیل می شد . F-15 مورد نظر برای این هدف خاص طراحی شده بود می توانست موشک را به باتری ذخیره ، میکروپردازشگر ِجت و ارتباط اطلاعاتی با سیستم هدایت میان مرحله ای مجهز کند. اولین پرتاب یک موشک ضدماهواره در ژانوِیه 1984 انجام شد . این موشک قرار بود از یک نقطه مجازی در فضا عبور کند . در پرتابی دیگر در همان سال سه موشک ضدماهواره آمریکایی با هدف اصابت به سه منبع فرو سرخ در اتمسفر شلیک شدند . به دنبال این آزمایش های موشکی ، ایالات متحده سرانجام در سال 1985 یکی از ماهواره های آمریکایی را با موشک منهدم کرد .

در این مانور که در 13 سپتامبر 1985 انجام پذیرفت ؛ اولین موشک ضدماهواره با هدف انهدام یک مدارگرد واقعی پرتاب شد . در طی این عملیات یک جت F-15 از پایگاه ادوارد نیروی هوایی آمریکا برخاست و تا ارتفاع 80 هزارپایی صعود کرد سپس موشک را به صورت عمودی به خارج از جو پرتاب نمود . هدف مورد نظر Sol Wind-p78-1 یک ماهواره طیف شناسی اشعه گاما بودکه در مداری در ارتفاع 55 کیلومتری زمین پرواز می کرد و در سال 1979 در فضا قرار داده شده بود .

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991، پیشنهادهایی به صنایع دفاع روسیه برای استفاده از این هواپیما (F-15) به عنوان سکوی پرتاب – برای در مدار قرار دادن پکیج های بازرگانی یا علمی ، تحقیقاتی – داده شد که مورد استقبال قرار گرفت .
شروع عصر دفاع استراتژیک ، برنامه های ASAT روسیه و آمریکا را چند مرحله جلو انداخت ؛ زیرا هسته اصلی پروژه های ASAT به موشک های بالستیک ضد ماهواره(7) (ABM) وابسته بودند و بر عکس . برنامه آمریکا این بود که از MHVها ( تجهیزات کوچک ردیابی که قبلاٌ طراحیکرده بود ) به عنوان تکنولوژی اصلی مجموعه های فضاپایه بهره گیرد . این مجموعه ها 40 ایستگاه در مدارهای متفاوت را در بر میگرفت که مجهز به هدف گیرها و ردیاب های جنبشی برای انهدام مدارپیما ها بود . در 1988 برنامه ی مذبور به یک پروژه چهار مرحله ای ارتقا پیدا کرد که مرحله اول از یک سامانه دفاعی Brilliant Pebbles تشکیل می شد .

این سامانه شامل 4600 فضاپیمای رهگیر (مجهز به سیستم های ردیابی KE ASAT) ، هریک با وزنی معادل45 کیلوگرم ، در مدارهای پایین اطراف زمین بود . مرحله بعدی سکوهای بزرگتری را در مدار مستقر می کرد و مرحله سوم و چهارم شامل سلاح های لیزری و پرتو ذرات باردار بود که تحت جریان پروژه MIRACL در حال تکمیل بودند . طبق جدول زمان بندی برنامه های پنتاگون ،  قرار بود مرحله اول با بودجه ای بالغ بر 125 میلیارد دلار تا سال 2000 تکمیل شود .

بررسی های بیشتر در مراکز تحقیقاتی روسیه و آمریکا نشان می داد که امکانات لازم – حداقل برای  سلاح های انرژی مدار پایه – با تکنولوژی روز تقریباُ غیر قابل دسترس است . با این حال احتمال درگیری های نظامی و امکان پیشرفت طرف مقابل در استفاده از تکنولوژی های نوین ، روسیه را واداشت تا سرمایه کلانی را به دوازدهمین برنامه پنج ساله اش اختصاص دهد . روسیه در نظر داشت با سرمایه گذاری های بزرگ در بخش های نظامی توانایی های لازم را برای مقابله ی تسلیحاتی با آمریکا تا ابتدای قرن 21 بدست آورد . به همین منظور بخش های مختلف این برنامه را تحت کنترل ( GUKOS ) قرار داد .

به هر حال در سال 1989 هر دو کشور سیاست کاهش سرمایه گذاری در حوزه های نظامی را در پیش گرفتند و به دنبال آن روسیه همه تحقیقات SDI را از سال 1992 به بعد ناتمام رها کرد ؛ اما امروزه تحقیقات و گسترش این تکنولوژی ها ( هم سامانه های ASAT و هم دیگر تسلیحات فضاپایه ) تحت حمایت دولت ولادمیر پوتین از سرگرفته شده است . گفته می شود این فعالیت ها در پاسخ به تجدید دفاع استراتژیک آمریکا و بی توجهی این کشور به « پیمان موشک های ضد بالستیک » است ، هر چند جدی بودن این فعالیت ها و جگونگی نظارت « اداره ِ بین المللی اکتشافات نظامی » بر آنها هنوز در هاله ای از ابهام باقی مانده . ( از جمته اقداماتی که آمریکا در تجدید دفاع استراتژیک خود شروع کرده ، شامل تجهیزاتی است که می تواند اساس تسلیحات ضدماهواره ای قرار گیرد . برنامه ها در راستای اقدامات مذبور شامل سامانه ی آزمایشی فضاپیمای XSS11 ، آزمایش میدان کوچک اشعه فروسرخ (NFIRE) (9)  و هواپیمای رهگیر فضاپایه(10) (SBI) می شوند .

 

آزمایش موشکی چین در سال 2007

در ساعت 11 , 5:28 pm EST ژانویه 2007 ، جمهوری خلق چین یک ماهواره ی هواشناسی FY-1cکهنه  را با موفقیت منهدم کرد . این عملیات توسط یک موشک ASAT بالستیک میان برد ، با سر جنگی جنبشی انجام گرفت . FY-1c یک ماهواره هواشناسی از سری Feng Yun با وزن تقریبی 750 کیلوگرم بود که در سال 1999 به فضا پرتاب شد .  این ماهواره زمین را در یک مدار قطبی در ارتفاع 735 مایلی (865 km) دور می زد . آزمایش مذبور واکنش تند برخی از کشور ها را به دنبال داشت . شاید به این دلیل که دولت چین تا 23 ژانویه از تائید رسمی این آزمایش خودداری کرد ولی بیشتر به خاطر افزایش خطر پسماند های فضایی که این تست به همراه داشت و البته به خاطر رقابت تسلیحاتی – فضایی که ممکن است به دنبال داشته باشد . رئیس سازمان ملل در واکنش به این اقدام گفت : آزمایش یک سلاح ضد ماهواره با تلاش های بین المللی برای جلوگیری از یک رقابت نظامی در فضا مغایرت دارد و امنیت فضای خارج از جو را تحت تاثیر قرار می دهد . »

  
ترجمه و گردآوری: خانم صدف یادگاری، گروه ترجمه سایت تسلیحات نظامی

منبع نسخه اصل: www.wikipedia.com   

  
بحث و گفتگو پیرامون این موضوع در انجمن های تخصصی سایت به آدرس زیر:
http://forum.tigerss.ir/index.php?topic=25


توضیحات:

1.ِ Dominic I دومینیک یک شامل 105آزمایش هسته ای بود که در 1962 و 1963 توسط آمریکا طرح ریزی شد . آزمیش هایی که در اقیانوس آرام انجام شد با نام دومینیک یک و آنهایی که در صحرای نوادا صورت گرفت به دومینیک دو معروف است .

2. ElectroMagnetic Pulse
3. IS: Interceptor  of Satellites
4. SALT I :پیمان محدودیت سلاح های استراتژیک بین روسیه و آمریکا
5. SDI یکی از طرح های دفاع استراتژیک که در زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان ، در مارچ 1983،  با هدف محافظت از آمریکا در برابر موشک های بالستیک ضدماهواره بوسیله سامانه های زمین پایه یا هواپایه صورت گرفت .
6. ASM : Anti Satellite Missile
7. ABM : Anti Ballistic Missile
8. GUKOS : نیروی هوایی روسیه
9. Near Field Infrared Experiment
10. Space-Based Interceptor

 

این هم عکس هایی از صلاح های ضد ماهواره:








 

 

 

 

 

 

موشک شهاب 3

از سال 1986 گزارشهای دریافتی از ایران حاکی از برنامه توسعه و پیشرفت موشک بالستیکی میان بردی بود که نامهای مختلفی از قبیل Shahab 3،Shihab 3،Shehob 3 و یا Zelzal برای آن برگزیده شده بود.در سال 1993 ایران و کره شمالی همکاریهای بسیار نزدیکی را در جهت برنامه توسعه و پیشرفت موشکهای سوخت مایع یک مرحله ای No-dong 1 و No-dong 2 آغاز کردند و احتمالا در همان زمان پاکستان نیز برای توسعه و پیشرفت موشکهای Ghauri1/2 خود به این برنامه ملحق شد. طراحی موشک No-dong کره شمالی بر اساس تکنولوژی ساخت موشک روسی SCUD B بنا نهاده شده بود که بعدها نیز امتیاز ساخت موشکهای SCUD B و SCUD C را نیز در اختیار کره شمالی قرار داد و آنها نیز نسخه بعدی آن را به ایران فروختند.

موشکهای No-dong و شهاب ٣ که به نظر می‌آید طراحی آنها بر اساس موشکهای SCUD مدل B و C باشد شاید تنها در مقیاس (کوچکتر یا بزرگتر بودن) تفاوت اندکی با هم داشته باشند.

گزارشهای ارسالی از ایران حاکی از آن است که ایران در حال بررسی خرید امتیاز موشک شهاب No-dong کره شمالی و مجموع 150 فروند از این موشکها می‌باشد. همچنین ایران در نظر دارد که تمامی مراحل آزمایش برد و پرتاب این نوع موشکها را در داخل خاک ایران انجام دهد،زیرا کره شمالی با شرایط سختی برای این آزمایشها از قبیل :عدم صدور مجوز برای پرواز این موشکها بر فراز خاک ژاپن از سوی این کشور و فشار وارده از سوی چند کشور جهان از جمله آمریکا به کره شمالی برای ترک سریع برنامه‌های موشکی ایران روبه رو است .

در سال 1997 ایران مشغول انجام آزمایش و تست هفت موتور برای توسعه ی برنامه های موشکی خود بود که این موشک شهاب ٣ نامیده میشد. منابع خبری معتقدند که کره شمالی در فاصله سالهای 1994 تا 1995 تعداد اندکی موشک احتمالا 5 تا 12 فروند No-dong به همراه 4 خودروی مخصوص حمل موشک به ایران تحویل داده است و این تحویل‌ها به علت فشار چندین کشور به کره از جمله آمریکا متوقف شد و بار دیگر از سال 1997 از سر گرفته شد. آنچه به نظر می‌رسد این است که توسعه و ظهور موشک شهاب ٣ ابتدا با مجوز صنایع هوافضای ایران ودر نهایت مجلس به انجام رسید و وظیفه آزمایش و نگهداری و عملیاتی نگاه داشتن آن به صنایع موشکی همت در تهران سپرده شد که این مرکز با در اختیار داشتن موتورهای موشک و تانکرهای سوخت ساخته شده در یک مرکز بزرگ و وسیع زیر زمینی واقع در خوجان به خوبی از انجام ماموریت محوله برآمده است.



  برد موشکی موشک شهاب ۳

در آوریل 1998 برنامه پرواز آزمایشی موشک بالستیکی میان برد خود را که نام Ghauri 1 یا Hatef برآن نهاده شده بود به اجرا گذاشت که به نظر می‌رسید بسیار شبیه موشکهای شهاب ٣ ایران و No-dong کره شمالی باشد که در نهایت باعث امضای توافقنامه ای مشترک برای ساخت کمپانی‌ای واحد جهت برنامه‌های موشکی میان سه کشور مزبور شد. به نظر می‌رسد که تکنولوژی ساخت موشکهای No-dong 1 و No-dong 2 از کره شمالی به ایران و پاکستان فرستاده شده است و به همین دلیل موشکهای شهاب ٣ و Ghauri 1 یا Hatef 5 بسیار به هم شبیه هستند. اولین برنامه پرواز آزمایشی موشک شهاب ٣ در ژولای 1998 انجام شد دو فروند از این نوع موشک نیز در سپتامبر 1998 به نمایش عمومی در آمد. یک منبع وابسته به منابع اسرائیلی گزارش کرد که ایران در حال ساخت و توسعه یک کلاهک هسته ای برای موشک شهاب ٣ می‌باشد ، اما این گزارشات از سوی مقامات ایرانی تائید نشده است. در سپتامبر 2000 یک موشک شهاب 3 مدل D آزمایش شد که ایرانیها عنوان کردند که از آن به عنوان نخستین وسیله پرتاب ماهواره در ایران استفاده خواهند کرد. این موضوع نشان می دهد که موتور استاندارد شهاب ٣ ابتدا یک موتور با سوخت جامد دو مرحله ای بود.

برد موشک‌های نسل جدید «شهاب ۳»، در مقایسه با سری قبلی حدود ۱۰۰ درصد ارتقا پیدا کرده و از ۱۳۰۰ کیلومتر به ۲۵۰۰ کیلومتر افزایش یافته و خطای هدف‌گیری که در نسل قبلی نسبت به برد آن ۸ در ده‌هزار بوده، در نسل جدید، به ۲ در ده‌هزار کاهش یافته است. نکته دیگر، سیستم اختصاصی ناوبری موشک‌های شهاب است که موجب شده کسانی که ادعا دارند ایران این موشک ها را از کشورهای دیگر تهیه کرده است، اما این سیستم ناوبری و الکترونیکی ساخته شده توسط متخصصان ایرانی، جای شبهه ای را باقی نگذاشته است. این سیستم علاوه بر آنکه قدرت شناسایی و اصابت به اهداف را به گونه ای بسیار دقیق در اختیار ایران قرار داده است که علاوه بر اطمینان از برخورد موشک به هدف موردنظر، در صورت خروج از مسیر تعیین شده نیز می تواند آن را تصحیح کرده و درصد اطمینان از برخورد را به نحو چشمگیری افزایش دهد. نکته دیگر در خصوص بهینه سازی استفاده از موشک های شهاب، تغییر زاویه شارژ موشک شهاب است که از این پس با زاویه صفر با سطح افق مورد استفاده قرار می گیرد. این تغییر موجب می شود تا فواصل آماده سازی شلیک موشک ها کمتر شده و قدرت متحرک سازی شلیک ها را افزایش می دهد تا شلیک هایی نامحدود در زمانهای کوتاه را شاهد باشیم.



خصوصیات

عملکرد: موشک بالستیک میان برد

سازنده:سازمان هوا و فضای ایران

طول:16.58 متر

وزن:1780 کیلوگرم  در مدل اولیه و 2.180 کیلوگرم در مدل های بعدی

قطر: 1.38 متر

برد: 1300 کیلومتر در مدل اول و 2500 کیلومتر در مدل های بعدی

موتور: موتور تک مرحله ای با سوخت مایع در مدل اولیه و سوخت جامد در مدل بعدی

وزن پرتاب: 17480 کیلوگرم

کلاهک:بین 700 تا 1200 کیلوگرم

دقت: 190m CEP

زمان ساخت:                                                                            ۱۹۹۷

 

بحث و گفتگو پیرامون این موضوع در انجمن های تخصصی سایت به آدرس زیر:
http://forum.tigerss.ir/index.php?topic=18.0





منبع: وبلاگ موشکی نظامی

 

 

 

 

هلفایر آتش جهنمی

ساعت یک بامداد 17 ژانویه سال 1991 هشت فروند بالگرد آپاچی از یگان هوانیروز آمریکا واقع در غرب عربستان سعودی رهسپار ماموریت"نورمادی"شدند.هدف اصلی عملیات انهدام دو ایستگاه راداری مهم عراق در فاصله 56 کیلومتری بود.گروه به دو تیم چهار تایی تقسیم شد و به مدت 90 دقیقه در سکوت کامل رادیویی در ارتفاع پایین به پرواز در آمد.درست در ساعت 2:38 بامداد بالگردهای آپاچی 28 موشک هلفایر به سمت دو ایستگاه راداری شلیک کردند و به انهدام آن منجر شد و کریدوری به پهنای 32 کیلومتر ایجاد کرد.5/4 ساعت بعد عملیات"توفان صحرا"شروع شد و بیش از صد فروند هواپیما شروع به حرکت بر فراز عراق کرد.این عملیات را نخستین کاربرد موشک هلفایر می دانند.

هلفایر سامانه ی موشکی هوا به زمین است که دقت و توانایی تخریب بالایی داشته و می تواند برای انهدام اهداف بزرگ و سنگین در حملات هوایی مورد استفاده قرار گیرد.این موشک می تواند از بالگردهای مختلفی همچون AH-64,AH1W,OH-58,UH-60 شلیک شود.

 

معرفی سامانه ی موشک هلفایر

اگر چه سامانه موشکی هلفایر در ابتدا برای استفاده در عملیات ضد تانک طراحی شد اما ادعا شده که برای اهداف دیگر هم کاربرد موفقیت آمیزی داشته است.سامانه ی یاد شده می تواند اهدافی همچون انبار مهمات,رادارها,تجهیزات ارتباطی,ساختمان ها و حتی ناوها کوچکی که با سرعت بالا در حرکتند را به گونه ای موثر از کار انداخته و نابود کند.حتی در صورت نیاز ی تواند نقش موشک هوا به هوا را در بالگردی با سرعت کم یا نزدیک سطح زمین بازی کند.

هلفایر از ترکیب حرف اول کلمات هلی برن و آتش و رها تشکیل شده است که می تواند این برداشت را به وجود آورد که موشک پس از شلیک به طور خودکار و بدون نیاز به هدایت توسط انسان به سمت هدف پرواز می کند.در صورتی که این برداشت حداقل برای نمونه های اولیه این سامانه نادرست است.نمونه های اولیه موشک هلفایر دارای هدایت نیمه فعال لیزری است.این موشک به یک پرتو لیزری کد گذاری شده نیاز دارد تا روی هدف قفل کند و موشک از این طریق موقعیت هدف را تشخیص داده و به آن اصابت کند.بنابراین موشک هدف را پیدا نمی کند در واقع پرتو لیزر منعکس شده از هدف را می یابد.ساختار کلی موشک هلفایر در انواع مختلف مشتمل بر پنج بخش اصلی به صورت پیشران,جستجوگر لیزری,بخش هدایت,بخش کنترل و سرجنگی است.

بخش پیشران بین بخش های هدایت و کنترل در نزدیکی انتهای موشک واقع است.این بخش دارای پیشران سوخت جامد است که بسته به دمای هوای بیرون کم و بیش 2 تا 3 ثانیه می شوزد.هدف از بخش پیشران تولید نیروی پیشران کافی بریا جدا شدن موشک اغز پرتاب گر است تا به شتاب 10g دست بافته و تا رسیدن به هدف در بیشینه برد 8 کیلومتر نیروی رانش را فراهم کند.موشک می تواند اهداف واقع در فاصله ی بیش از 8 کیلومتر را در هم تخریب کند ولی با افزایش فاصله برخورد کم می شود.

  

ردیاب لیزری که در دماغه ی موشک قرار دارد از داخل بالگرد برنامه ریزی می شود تا کد لیزری ویژه ای را دریافت کند.از آن جایی که لیزر تابانده شده توسط علامت گذار و آنجه موشک جستجو می کند یکسان است احتمال خطای موشک در تشخیص پرتو لیزر به صفر می رسد.موشک پس از شلیک شروع به جستجو در محیط کرده و لیزر کد شده مورد نظر که از هدف منعکس می شود را می یابد.با تشخیص آن روی هدف قفل می کند.پس از قفل ردیاب اطلاعات مورد نیاز را به بخش هدایت می رساند تا موشک به سمت هدف هدایت شود.بعد از دریافت اطلاعات از جستجوگر لیزری مغز موشک یا بخش هدایت اطلاعات سامانه ای فرمان را برای پایداری موشک محاسبه کرده و این داده ها را به بخش کنتل می فرستد.بخش کنترل در انتهای موشک قرار گرفته و شامل یک سامانه عملگر نیوماتیکی است که دستورات سامانه ی فرمان را به حرکت بالک های کنترلی تبدیل می کند.این بالک ها به بال های هواپیما شباهت داشته و به موشک این امکان را میدهد که به سمت انرژی لیزری که از هدف انعکاس یافته مانور دهد.

سرجنگی آخرین بخش موشک است که در فرایند شلیک دخالت دارد.زمانی که موشک با هدف برخورد کند یک حس گر فعال سیگنال الکتریکی را به فیوزی که در عقب خرج سوخت قرار دارد فرستاده و باعث انفجار می گردد.خرج شوخت نیروی لازم جهت نفوذ و انفجار هدف را فراهم می آورد

نمونه های مختلف سامانه هلفایر AGM-114

سامانه موشکی هلفایر که با کد AGM-114 شناخته می شود دارای نمونه های مختلف است.مدل AGM-114A نخستین موشک هلفایر است.پس از آن AGM-114B ارایه شد که در ارتفاع پایین تری نسبت به AGM-114A پرواز می کند.این موشک دارای موتور راکت با کمترین میزان دود نسبت به AGM-114A است و در ناوگان نیروی دریایی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد.نمونه های AGM-114F و AGM-114C هم در خط سیر پایین با کمترین میزان دود موتور راکت پرواز می کنند.در نمونه ی AGM-114K اگر بخش لیزری موشک پس از هدف یابی درونی از کار بیفتد موشک با کمک بخش رادار تجسسی تا رسیدن به هدف ببه حرکت خود ادامه می دهد.نمونه های AGM-114F و AGM-114K دارای سرجنگی دو مرحله ای است.این ویژگی بریا بهبود بخشیدن به عملکرد سرجنگی در مقابل زره های واکنشی است.نمونه های AGM-114M به جای سرجنگی خرج گود که کاربرد ضد زره دارد به سرجنگی ترکش زا مجهز است.که دارای کاربرد تخریب اهداف نرم است.



روش به کار گیری موشک هلفایر

به دو روش می توان موشک هلفایر را در میدان نبرد به سمت هدف شلیک نمود روش خودکار و کنترل از راه دور.در روش خودکار سرنشینان بالگرد هدف را شناسایی کرده و سپس موشک را شلیک می کند و تا زمان تخریب موشک را به کمک علامت گذاری لیزری (مستقر روی همان بالگرد) هدایت می کنند.در روش کنترل از راه دور بالگرد تنها موشک را شلیک می کند و علامت گذاری لیزری که در جایی غیر از بالگرد شلیک کننده موشک به عنوان مثال روی زمین یا بالگرد دیگر قرار دارد نقش هدایت موشک تا برخورد به هدف را بر عهده دارد.از آن جایی که در این روش بالگرد شلیک کننده موشک پس از شلیک نیازی به هدایت موشک ندارد می تواند از صحنه نبرد خارج شود که در نتیجه باعث افزایش حفاظت بالگرد و تیرانداز در صنحنه نبرد می شود.

افزون بر دو روش به کارگیری فوق موشک هلفایر را به دو روش می توان روی هدف قفل نمود.روش قفل شدن روی هدف قبل از شلیک و روش قفل شدن روی هدف بعد از شلیک.در روش اول علامت گذار لیزری قبل از شلیک موشک هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.مزیت استفاده از این شیوه اطمینان خلبان بالگرد از قفل کردن موشک روی هدف در مرحله قبل پرتاب است.در این روش احتمال از دست رفتن کنترل موشک کاهش می یابد.عیب این روش احتمال احتمال هوشیاری هدف و نشانه دادن واکنش همچون پرتاب نارنجک های دود زا است که عامل مهمی در ایجاد اختلال در فرایند هدایت موشک هلفایر است.

  

در روش دوم علامت گذار پس از شلیک موشک هدف را روشن می کند.در این روش پیش از هدف یابی لیزری بالگرد موشک را به سمت مسیر هدف شلیک می کند در نتیجه موشک ابتدا بدون دید حرکت می کند.موشک به اندازه ی خیلی کمی در اوج می گیرد ولی تا بعد از زمان از پیش تعیین شده برای به کار افتادن لیزر در ارتفاع نسبتا پایین می ماند.مزیت این روش در آن است که علامت گذار در زمان مناسب هدف را با پرتو لیزر روشن می کند.از آن جایی که در این روش هدف مدت زمان زیادی تحت پرتو لیزر قرار نمی گیرد امکان نشان دادن واکنش مناسب ندارد.معمولا در این روش در مواجه با تانک های پیشرفته امروزی که به تشخیص دهنده های تهدید لیزر مجهز هستند استفاده می شود.اگر چه به طور مشخص روش"قفل روی هدف پس از شلیک"از روش"قفل روی هدف قبل از شلیک"پیچیده تر است

 منبع: مجله جنگ افزار

  نظرات ()
چند مطلب در مورد تانک نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

تانک رزمی T-90

تانک رزمی T-90 که پیشرفته ترین تانک در زرادخانه ارتش روسیه می باشد ، در سال 1993 میلادی به صورت محدود وارد خط تولید گردید. این تانک ، برپایه نمونه آزمایش T-88 طراحی و مورد آزمایش قرار گرفت. لازم به ذکر است که این تانک ، توسط کمیته طراحی کارتسف - وندیکف و در کارخانجات واگنکا در نیزنی تاگیل طراحی و ساخته شده است. مدل ابتدایی این تانک ، به طور کامل دارای یک طراحی تازه بود. در حقیقت مدل تولید شده تانک ، از تانک T-72BM نشآت گرفته و مشخصه ها و قابلیت های تانک های سری T-80 نیز به آن اضافه شده است که مهمترین این مشخصه ها ، سیستم انتخاب هدف لیزری و نسل جدید زره می باشد که در بدنه و برجک آن ، مورد استفاده قرار گرفته شده است.

تاکنون دو مدل صادراتی این تانک به نام های T-90S و T-90E ، توسط منابع غربی مورد شناسایی قرار گرفته است. تانک ، دارای یک مدل فرماندهی بنام T-90K می باشد که سیستم بیسیم و تجهیزات ناوبری آن ، با دیگر نمونه ها متفاوت می باشد. قرار بوده است که درصورت تآمین اعتبارات مالی ، نمونه های اولیه این تانک تا اواخر سال 1997 میلادی با تانک های پیشرفته تر T-90S جایگزین شود. در اواخر سال 1996 میلادی ، نزدیک به 107 دستگاه تانک پیشرفته T-90S در منطقه نظامی خاور دور وارد خدمت شدند. همانند پدرانشان یعنی تانک های T-72 که در زمان خودشان کارآمدترین تانک های ارتش شوروی بودند ، تانک های T-90 نیز پیشرفته ترین تانک های درحین خدمت ارتش روسیه هستند.

         

از نظر ترکیب سلاح های متعارف ، تانک T-90 نسبت به تانک T-72 تغییرات عمده ای در سیستم شلیک توپ اصلی و دیگر سیستم ها داشته است که این تغییرات ، به منظور بالا بردن توان عملیاتی تانک صورت گرفته است. تانک T-90 ، به عنوان یک راه حل موقتی برای جبران نیاز روسیه به یک تانک جدید برای نبردهای امروزی از طرف ارتش روسیه پیشنهاد شد و تولید آن به طور محدود و تا زمانیکه تانک های جدیدتر به عرصه تولید وارد شوند ، ادامه خواهد داشت. تانک جدیدی که قرار بود وارد خط تولید شود و به علت کمبود اعتبارات مالی ساخت آن به تعویق افتاده است ، گونه ای بسیار پیشرفته می باشد که هنوز از قابلیت ها و توانایی های آن ، اطلاعاتی در دست نیست. به علت هزینه پایین تانک های T-90 ، این تانک ها بعنوان جانشین موقت وارد خط تولید شدند و با سرعتی بسیار پایین ، همچنان در خط تولید باقی خواهند ماند تا خط تولید را ، تا امکان پذیر شدن ساخت تانک های جدیدتر باز نگه دارند. تاکنون چند صد دستگاه تانک T-90 ، تولید شده است که در مورد تانک های درحین خدمت ، اخبار ضد و نقیضی وجود دارد. ولی منابع اطلاعاتی غربی ، تعداد این تانک ها را بین 100 تا 300 دستگاه تخمین می زنند و بر این باورند که بخش عمده این تانک ها ، در منطقه عملیاتی خاور دور مستقر هستند.

تانک T-90 همانند سری تانک های T-72 و T-80 ، توپ 125 میلیمتری سری 2A46 را حفظ کرده است. این توپ ، قابلیت شلیک گلوله های ضدزره APFSDS ، گلوله های HEAT ، گلوله های انفجاری شدید ترکشی HE FRAG و گلوله های انفجاری نارنجکی با فیوز زماندار را دارا است. موشک های هدایت لیزری ضدتانک AT-11 Sniper نیز می تواند برروی این تانک نصب شود. به کمک این موشک ها که از فاصله 4000 متری قابل شلیک بوده و توان نفوذ در یک زره 700 میلیمتری را دارند ، تانک T-90 این قابلیت را پیدا می کند که با دیگر ادوات زرهی و انواع بالگرد ، قبل از آنکه آنها بتوانند درگیر شوند درگیر شود.

  

سیستم کنترل آتش کامپیوتری ، فاصله یاب لیزری و دستگاه نشانه روی حرارتی ، به تانک این امکان را می دهد که در حین حرکت و در هنگام شب نیز بتواند با دشمن درگیر شود. با این تفاسیر به نظر می رسد که اولین نسل از این سیستم ها که توسط روسیه ساخته شده و بر روی این تانک نصب شده است ، با نمونه های غربی امروزی قابل رقابت نیست. این تانک ، مجهز به سیستم نشانه روی کامپیوتری و سیستم شلیک اتوماتیک می باشد تا به روند شلیک ، سرعت و دقت بالاتری دهد. جنگ افزارهای فرعی شامل دو قبضه مسلسل 62/7 میلیمتری PKT موازی با توپ و یک قبضه مسلسل 7/12 میلیمتری نصب شده بر روی برجک برای مقابله با اهداف هوایی و زمینی می باشد.

خصوصیات تانک T-90 ، همانند تانک های قدیمی تر روس ها می باشد. این تانک دارای یک برجک گرد و شیبدار است که در وسط بدنه قرار می گیرد. این ویژگی به همراه پدافند عامل و غیرعامل که تانک از آن بهره می برد باعث گردیده که تانک T-90 ، به یکی از ایمن ترین تانک های جهان در مقابل حملات هوایی و زمینی تبدیل شود. برجک و بدنه شیبدار این تانک ، با نسل دوم واکنش دهنده های انفجاری (ERA) آجری شکل پوشش داده شده است. این پوشش همانند صدف حلزون ، به طور زاویه دار روی بدنه و برجک نصب می شود تا موشک ها و گلوله های شلیک شده به سمت تانک را منحرف یا منهدم نماید. پوشش این نوع واکنش دهنده ها ، تا روی برجک ادامه می یابد تا تانک را در مقابل جنگ افزارهایی که از بالا تانک را هدف قرار می دهند حفاظت کند.

  

تانک مجهز به یک سیستم قفل کننده و انتخاب هدف لیزری با نام TSHU-1-7 SHTORT1 می باشد. این سیستم ، دارای یک فاصله یاب لیزری است که می تواند فاصله ادوات و حتی موشک ها و گلوله های شلیک شده به تانک را تخمین بزند. تانک همچنین دارای یک محفظه لیزری هشدار دهنده می باشد که در صورت قفل شدن غلاف لیزری جنگ افزارهای دشمن روی تانک ، به خدمه تانک هشدار داده می دهد. تانک دارای 2 اخلالگر الکترو اپتیکالی است که بر روی سیستم های کنترل کننده جنگ افزارهای هدایت شونده دشمن پارازیت می اندازد و به صورت موازی ، در دوطف لوله توپ قرار گرفته است. یک موتور 12 سیلندر توربو دیزلی V-84KD با قدرت 1000 اسب بخار ، می تواند به تانک سرعتی معادل 65 کیلومتر در ساعت در جاده و 45 کیلومتر در ساعت در سطوح غیرجاده ای دهد. به طور خلاصه تانک T-90 را می توان آمیزه ای از تکنولوژی ، قدرت و سرعت نامید.

با اینکه دیگر از اتحاد پرقدرت جماهیر شوروی اثری باقی نمانده است و روسیه امروز ، با مشکلات بسیاری در زمینه تآمین اعتبارات مالی برای پروژه های نظامی روبروست ، ولی هنوز تانک های روسی ، توان رویارویی و مقابله با تانک های غربی را دارا هستند. در هر حال دیگر از هیولاهای زرهی گذشته روس ها که در عصر خود یکه تاز بودند خبری نیست.

مشخصات فنی تانک T-90:
«
مشخصات»
طول: 86/6 تا 53/9 متر
عرض: 78/3 متر
ارتفاع: 25/2 متر
وزن: 5/46 تا 50 تن
تعداد خدمه: 3 نفر
حداکثر سرعت جاده ای: 65 کیلومتر در ساعت
حداکثر سرعت غیرجاده ای: 45 کیلومتر در ساعت
برد عملیاتی: 550 تا 650 کیلومتر
عمق شناوری پایاب: در حرکت 2/1 متر - لوله هواکش 5 متر
«
جنگ افزارها»
توپ اصلی: 125 میلیمتری 2A46M
نواخت گلوله: 6 تا 8 گلوله در دقیقه
ظرفیت مهمات: 43 گلوله
انواع مهمات: HEAT-HEF-APFSDS
مسلسل ها: دو مسلسل 62/7 میلیمتری موازی PKT با 2000 فشنگ و یک مسلسل 7/12 میلیمتری UTJOS NSVT با 3000 فشنگ
دود استتار: 12 خمپاره 82 میلیمتری B902 با نانجک دودزای 3D17 تخلیه کننده دود از اگزوز
بیسیم: مدل معمولی R-163-504 و مدل فرماندهی R-163-504 + R-163-50K

 

 

منبع: مجله جنگ افزار

 

 

 

 

تانک لئوپارد ۲

تانک لئوپارد اولین بار در سال 1963توسط شرکت کراوس مافی آلمان غربی طراحی وتولید گردید بیش از 6000 دستگاه از این تانک که به لئوپارد1 معروف شد،به بسیاری از کشورهای عضو ناتو همچون بلژیک،دانمارک،یونان،ایتالیا،کانادا،هلند،نروژ،ترکیه،واسترالیا صادر گردید که از بعضی از این کشورها هنوز در حال خدمت می باشد. تانک لئوپارد1 به یک تانک بسیار موفق دردهه 60و70میلادی تبدیل شد.جنگ افزارهای تانک لئوپارد1را یک توپ 105 میلیمتری ودو قبضه مسلسل MG-3کالیبر 7.62ملیمتری تشکیل می داد که یکی موازی با توپ ودیگری روی برجک نصب شده بود.یکی از دلایل اصلی پرطرفدار بودن این تانک توانایی آن در درگیری با آتش موثر حین حرکت بود.در اوخر دهه 1970،در آلمان غربی فعالیت های فشرده ای برای تولید یک تولید یک تانک رزمی جدید آغازشد.هدف از طراحی و تولید این تانک جدید تقویت ارتش آلمان غربی درمقابل ارتش آلمان شرقی ودیگر کشورهای عضو پیمان ورشو بود که به تانک های پشرفته روسی همچون سـری تانک های T-64 و T-72 مجهز شده بودنـد.این تانک به سفارش وزارت دفاع آلـمان غـربی وتوسط کارخانجات کراوس مافی وگمان(Krauss-Maffei Wegmann)(KMW) طراحی و تولید گردید وبه لئوپارد2 معروف شد.تولید تانک لئوپارد 2 از سال 1979 میلادی آغاز شد.تانک لئوپارد2 از نظر خصوصیات ظاهری و مشخصات فیزیکی از تانک لئوپارد 1بزرگتراست و از لحاظ سیستم های ناوبری وکنترل آتش نیز تفاوت عمده ای با تانک لئوپارد1 دارد.

  

بدنه تانک از سه بخش تشکیل شده است:

 

1-اتاقک راننده که در جلوی بدنه قراردارد،

2- بخش فرماندهی و کنترل که در وسط بدنه قرار دارد،

3-بخش موتور که در انتهای بدنه قرار دارد.

 

اتاقک راننده به سه عدد پریسکوپ مجهز شده است و فضای سمت چپ راننده برای ذخیره سازی مهمات درنظر گرفته شده است.یک دوربین با زاویه دید 65 درجه افقی وعمودی درپشت تانک نصب شده که به کمک یک صفحه نمایشگر تلویزیونی به راننده کمک می کند تابتواند در جهت عکس نیز حرکت کند.به کمک این سیستمها راننده میتواند بدون کاستن از سرعت تانک ویا تعویض دنده سریعاٌ تغییر مسیر بدهدودر زمینهای ناهموار سرعت خود را حفظ کند.برجک در وسط تانک قرار گرفته است.طبق اصلاحات وبرنامه های بهینه سازی انجام گرفته برروی تانک،نسل سوم زره های کامپوزیتی(زره مرکب)بر روی تانک نصب شده وزره قسمت جلویی و جانبی برجک به کمک تکه هایی از زره پیش ساخته تقویت شده است که این تکه هابرروی زره اصلی نصب شده اند.تقویت زره تانک موجب حفاظت بیشتر در مقابل در مقابل حملات راکتهای ضد تانک وگلوله های ثاقب APFSDS و گلوله های HEATبا خرج شکلدار، گردیده است.همچنین

این تکه ها مثل یک عایق صوتی وحرارتی برای تانک ایفای نقش میکنند.

جایگاه فرمانده تانک مجهز به یک پریسکوپ مستقل PERI-R 17 A2 میباشد.پریسکوپ PERI-R 17 A2یک پریسکوپ متعادل با میدان دید وسیع می باشد که مجهز به سیستم های پیشرفته ی دید درشب وتعیین هدف است.این پریسکوپ قابلیت گردش 360درجه ای دارد.یک نمایشگر ویژه تصویر ارسالی از پریسکوپ را نمایش می دهد.

در صورت به خدمت گرفتن سیستم کنترل آنش می توان از این پریسکوپ برای شلیک نیز استفاده کرد.جایگاه توپچی به یک سیستم نشانه روی اولیه ومتعادل از نوع EMES 15 با قدرت بزرگنمایی دو برابر مجهز است. این سیستم نشانه روی به یک سیستم مسافت یاب لیزری ویک دوربین نشانه روی حرارتی از نوع آشکار ساز مادون قرمز مجهز است.ازسیستم مسافت یاب لیزری می توان درماموریت های ضد بالگرد نیز استفاده کرد.

اتاقک خدمه به یک سیستم آشکار ساز انفجار و یک سیستم اطفا مجهز شده است .یک دیوار ضد آتش ، اتاقک را از بخش جدا می کند تادر صورت آتش سوزی ویا انفجار احتمالی بخش موتوربه خدمه تانک آسیبی وارد نشود.

تانک به یک سیستم مکانیاب جهانی(GPS)و یک سیستم ناوبری خودکار تشکیل شده است.بعلت افزایش قطر زره برجک ،وزن برجک افزایش یافته است بنابر این سیستم الکترو هیدرولیکی گرداننده برجک با یک سیستم الکتریکی قویتر و مطمئن تر جایگزین شده است.

سلاح اصلی تانک لئوپارد 2 یک توپ 120 میلیمتری لوله کوتاه وبدون خان بنام L-44است.مدل A6EXبه یک توپ 120 میلیمتری فاقد خان بنام L-55مجهز شده اند که طول لوله آن افزایش یافته است. افزایش طول لوله به توپ این قابلیت را داده است تا درصد بیشتری انرژی موجود در لوله را برای بالا بردن سرعت ونفوذوبردگلوله،صرف کند.این توپ مجهز به به سیستم فشنگ پران اتوماتیک می باشد.تانک M1A2 آمریکایی دقیقا از توپ تانـک لئـوپـارد 2 استـفاده میکند وایالت متحده این توپ 120 میلیمتری راتحت لیسانس آلـمان تولید می کند.این خود از توان بالای این صلاح حکایت میکند.این توپ تقریبا باتمامی مهماتهای فعلی 120 میلیمتری و مهمات جدید نفوذ کننده ی APFSDSسازگار میباشد.با افزایش قدرت آتش توپ اصلی،تانک قادر است تا با اهداف پروازی در ارتفاع پایین نیز درگیر شود.تانک برای هدف قرار دادن اهداف کوتاه پرواز از گلوله های ویژای استفاده می کند که ایالات متحده آنها را طراحی کرده و ساخته است.  

علاوه بر توپ اصلی تانک به دو قبضه مسلسل MG3کالیبر7.62 میلیمتری مجهز میباشد که یک مسلسل بصورت موازی با توپ و دیگری روی برجک تانک نصب شده است.

موتو تانک یک موتو دیزلی بنام MTU MB 873 است که 1500 اسب توان تولید میکند. لازم به ذکر است که یک موتور دیزلی دیگر به نام MTU MT 883 نیز بر روی تانک آزمایش شده است که توانی معادل 1650اسب دارد.با کمک این موتورها تانک می توند بیشینه سرعتی معادل 72 کیلو متر بر ساعت دست پیدا کند. 

تا کنون بیش از 3200 دستگاه از این تولید شده که علاوه بر ارتش آلمان به کشورهایی همچون اتریش، دانمارک، هلند،نروژ،سوئیس و اسپانیا صادر گردیده است.

تانک لئوپارد2 تنوع گسترده ای دارد.مدلهایA1تا A4 این تانک تفاوت اندکی باهم دارند ولی مدل های A5و A6EXبا دیگر مدلها متفاوتند.مدل A5 تانک زره قطورتری داردو زره بخش جلوی برجک و بخش جانبی تانک تقویت شده است.مدل A6EXکه جدید ترین وپیشرفته ترین مدل تانک می باشد به سیستم کنترل آتش وسیسمتم شلیک پیـشـرفته تری مجهز شـده اسـت.مدل A6EXهمچنین به یک موتور کمکی،یک سیستم حفاظتی ضد مین جدید و یک سیس تهویه مطبوع مجهز میباشد.پس اصلاحات انجام گرفته برروی تانک وورود مدلهای جدیدتر سفارشات بیشتری برای خریدویا ارتقای تانک به شرکت(KMW) آلمان ارائه گردید.ارتش فنلاند 124 دستگاه و ارتش لهستان128 دستگاه تانک لئوپارد 2 مدل A4را از آلمان تحویل گرفتند.درماه آگوست سال 2005 میلادی یونان نیز خواهان خرید 183 دسگاه تانک لئوپارد 2 مدل A4و150 دستگاه تانک لئوپارد 1مدل A5مازاد ارتش آلمان شد.ارتش آلمان نیز عملیات بهینه سازی 225 دستگاه لئوپارد 2مدل A5 خود رابرای ارتقا به مدل A6،به مقامات آلمان ارائه کرده است.اولین سری ازاین تانکها درماه فوریه سال2003 میلادی به ارتش هلند تحویل داده شد.

ارتش اسپانیا نیز 219 دستگاه تانک لئوپارد2 مدل Eسفارش داده بودو قرار بود که 30دستگاه را تحویل گرفته ومابقی را تحت لیسانس آلمان درداخل اسپانیا تولید کند که اولین سری از این تانکها درماه ژوئن سال2004میلادی به ارتش اسپانیا تحویل داده شد.درماه مارس سال 2003 میلادی ارتش یونان 170 دستگاه تانک تانک لئوپارد 2 مدل HEL که نسخه ای از مدل A6EXرا سفارس داد که قرار است این تانکهارا به تدریج طی سالهای 2006 الی 2009میلادی تحویل بگیرد.گونه ی دیگر تانک لئوپارد 2مدل Sدر ماه مارس میباشد که دارای سیستم فرماندهی کنترل ویک زره غیر عامل جدید میباشد.120دستگاه تانک لئوپارد 2 مدل S در ماه مارس سال 2002 میلادی به ارتش سوئد تحویل داده شد که این تانک با نام STRV-122 در ارتش سوئد مشغول خدمت میباشد.

 

تانک مدرنیزه شده ی لئوپارد 2 یکی از بهترین وپیشرفته ترین تانکهای جهان از لحاظ قدرت تحرک،قدرت آتش وسیستم دفاعی میباشد.با این حال وزن62 تنی این تانک،حمل و نقل ونگهداری آنرا مشکل کرده است.بزرگترین هنر طراحان و سازندگان تانک این نکته بوده که افزایش وزن تانک هیچ تاثیری بر قدرت تحرک ومانور پذیری تانک نگذاشته است.

 

درسال 1998 میلادی مجله بسیار معروف MilitaryOrdnance تانک لئوپارد 2مـدل A5را بعنوان بهترین تانک رزمی جهان انتخاب نمود.لازم به ذکر است که تانک M1A2 ایالات متحده در رده دوم و تانک T-90روسها دررده هفتـم قرارگرفتند.قدرت تحرک بالا وقدرت آتش سهمگین به همراه زره قطور و مستحکم تانک لئوپاردیاد هیولاهای زرهی گذشته آلمانها همچون سری تانکهای TIGERرادر ذهن زنده می کند.

 

 

  

 

مشخصات :

 

خدمه: 4 نفر

وزن: 62تن

طول تانک: 7.7 متر

عرض: 3.7 متر

ارتفاع از سطح زمین: 3 متر

جنگ افزارهای موجود روی تانک:یک توپ 120 ملیمیتری Rheinmetall 120 mm L55 smoothbore gun یک مسلسل 7.62 میلیمتری موازی با توپ + یک مسلسل با کالیبر 7.62 میلیمتری نصب شده روی برجک

ظرفیت گلوله: توپ:آماده شلیک: 15 گلوله -------ذخیره شده: 27 گلوله----مسلسل :4750 فشنگ

نواخت گلوله در دقیقه: 1200 گلوله در دقیقه

مادون قرمز:دارد

شلیک در حین حرکت: بله

موتور: MTU MB 873 با 1500 اسب بخار قدرت

حداکثر سرعت:72 کیلومتر بر ساعت جاده ای--45 کیلومتر برساعت غیر جاده ای

حداکثر برد عملیاتی:500 کیلو متر

با لوله هواکش:4 متر--بدون لوله هواکش 1 متر    

 

 

 

 

تانک رزمی لکلرک

لکلرک(Leclerc) نام تانک رزمی پیشرفته ای است که توسط کارنجات جیات(Giat) فرانسه ساخته شده و توسعه یافته است. این تانک درارتش کشورهای و امارات متحده عربی عملیاتی گردیده است . لکلرک فقط یک تانک به معنای کلاسیک آن نیست بلکه یک سیستم جنگ افزاری پیشرفته می باشد که به جدیدترین سلاح های عصر خود مجهز شده است . جدیدترین فناوری های نظامی بکار رفته در این تانک موجب شده است که فاکتورهای برتری رزمی همچون قدرت تحرک ، مانور پذیری ، قدرت آتش و ضریب ایمنی حفاظتی این تانک به بالا ترین حد ممکن برسد . تانک لکلرک از سال 1990 میلادی واری خط تولید گردید و در سال 1992 در ارتش فرانسه و به دنبال آن در سال 1995 در ارتش امارات متحده عربی عملیاتی گردیده است . لازم به ذکر است که تانک بهینه سازی شده لکلرک باکد(MK2) نیز در سال 1998 وارد خط تولید گردید .



این تانک به احترام ژنرال ژاک فیلیپ لکلرک ، فرمانده لشکر دوم زرهی فرانسه آزاد در جنگ دوم ، لکلرک نامیده شد . ژنرال لکلرک کسی بود که در سواحل نرماندی پیاده شد و پیشروی نیروهای فرانسه را فتح پاریس رهبری کرد . تانک لکلرک جایگزین تانک معروف AMX-30 گردیده است که سال ها به عنوان ماشین زرهی اصلی فرانسه مشغول خدمت بوده است . در آغاز دهه هفتاد میلادی ارتش فرانسه به این نتیجه رسید که تانک AMX-30 آن کشور فرسوده شده وباید برای جایگزینی آن با یک تانک پیشرفته دیگر فکری نمود.

در سال 1977 ارتش فرانسه نیاز خود را مبنی بر ساخت یک تانک رزمی جدید را مطرح نمود . امکان خرید تانک های خارجی همچون آبرامزایالات متحده، لئوپارد2 آلمان غربی و مرکاوای اسرائیل که جزو بهترین تاکهای رزمی جهان مه حساب می آمدند نیز توسط مقامات فرانسوی مطالعه گردید ورد شد.مقامات فرانسوی از تانک لئوپارد2 آلمان ها خوششان آمده بود دست همکاری را به سوی آلمان ها دراز کردند اما برنامه مشترک ساخت تانک جدید بر پایه تانک لئو پاردآلمان هابه نتیجه نرسید . سرانجام در سال 1979 میلادی دولت فرانسه تصمیم گرفت که ساخت این تانک را بعنوان یک پروژه ملی در داخل کشور آغاز کند . برخلاف اکثر تانک های غربی که از سیستم حفاظتی غیر فعال استفاده می کردند ، برای تانک لکلرک سیستم حفاظتی فعال در نظر گرفته شد . سیستم حفاظتی فعال که به سیستم سیستم حفاظتی عامل نیز معروف است بیشتر توسط نمونه تانکهای شرقی (بلوک شرق) مورد استفاده قرار می گرفت .

مقامات ارتش فرانسه علت در نظر گرفتن سیستم حفاظت فعال برای تانک را پایین آوردن جرم کلی و بالا بردن قابلیت تحرک تانک اعلام کردند . در نتیجه پایین آمدن جرم تانک قدرت مانورپذیری آن افزایش می یابد و درصورت آتش مستقیم یا شلیک جنگ افزارهای هدایت شونده دشمن خدمه می توانند با یک اقدام به موقع از اصابت جنگ افزارهای دشمن به تانک جلوگیری کنند . به علت هزینه های هنگفت ساخت تانک ، دولت فرانسه در صدد شراکت با یک کشور دیگر بود تا بتواند قسمتی از هزینه ها را جبران کند . سرانجام مقامات اماراتی به فرانسوی ها پیشنهاد همکاری دادند و بدین ترتیب امارات متحده عربی نیز وارد این پروژه گردید و قرار شد که علاوه بر420 دستگاه تانک در نظر گرفته شده برای ارتش فرانسه 390 دستگاه دیگر نیز برای امارات ساخته شود . در سال 1986 میلادی پروژه ساخت تانک تحت عنوان لکلرک آغاز شد و به سرعت شش نمونه اولیه ساخت شدند . تولید انبوه تانک نیز در سال 1990 آغاز گردید .

تانک لکلرک به یک توپ بدون خان 120 میلیمتری مجهز است که توسط شرکت(GIAT) ساخته شده است . سری کاملی از گلوله های مختلف برای این توپ ساخته شده است از جمله گلوله های ضد زره APFSDSو گلوله های انفجاری شدید ضد تانک HEAT البته تانک لکلرک از مهمات تانک لئوپارد2و سری تانک های ابرامز ایالات متحده نیز می تواند استفاده نماید . این توپ به یک روکش حرارتی و یک سیستم هوای فشرده اتوماتیک مجهز است . این تانک از سیستم هوای فشرده برای خارج کردن دود ناشی از شلیک استفاده می کند و بر خلاف بسیاری از تانک های دیگر از سیلندر تخلیه کننده استفاده نمی نماید . تانک لکلرک از یک سیستم گلوله گذاری اتوماتیک منحصر به فرد بهره می برد . این سیستم خدمه تانک را از چهار نفر به سه نفر کاهش داده است زیرا دیگر نیازی به فرد گلوله گذار نیست . این سیستم گلوله گذار خودکار نواخت تیر 12 گلوله توپ در دقیقه را برای تانک امکانپذیر نموده است . همچنین این سیستم تونایی شلیک حین حرکت و مناطق ناهموار و علیه اهداف متحرک را برای تانک میسر ساخته است . این سیستم 22 گلوله را بصورت آماده برای حمل می کند 18 گلوله دیگر نیز در انبارک ویژه تانک ذخیره می شوند .



تانک لکلرک میتواند حین حرکت با سرعت 40 کیلومتر بر ساعت به سمت هدفی در فاصله 400 متری خود شلیک نماید . همچنین این تانک می تواندحین حرکت با سرعت 60 کیلومتر بر ساعت نیز شلیک نماید . این در حالی است که اغلب تانک های پیشرفته امروزی درصورتی می توانند شلیک دقیقی انجام دهند که با سرعتی در حدود 15 کیلومتر بر ساعت اقدام نمایند .

تانک علاوه بر توپ اصلی به یک قبضه مسلسل 12.7 میلیمتری موازی با توپ ویک قبضه مسلسل 7.62 میلیمتری مستقر برروی برجک مجهز شده است . مسلسل مستقر برروی برجک درون یک محفظه تقویت شده قرار گرفته است . تانک لکلرک از سیستم حفاظتی گالیکس(Galix) استفاده می کند این سیستم حفاظتی که شرکت جیات آن راطراحی کرده است انواع گوناگونی از نارنجک های دود زا و گلوله های پنهان کننده از مادون قرمز را شلیک می نماید . بدنه و برجک تانک از قطعات زره فولادی و زایه دار ساخته شده است و در صورت آسیب دیدن این قطعات می توان براحتی آنها راتعویض نمود . تانک لکلرک به یک سیستم مدیریت نبرد بنام FINDERS و یک دستگاه ارتباطی دیجیتالی ازنوع سیستم پایانه ای اطلاعات(TIS) بنام ICONES مجهز شده است . این سیستم ها برای جمع آوری اطلاعات از دیگر تانک ها و گرفتن دستورات لازم از ستاد فرماندهی مرکزی بکار می روند . FINDERS شامل یک نقشه تمام رنگی کامپیوتری است که موقعیت تانک ها و نیروهای خودی و نیروهای دشمن رانمایش میدهد . سیستم کنترل آتش دیجیتالی تانک لکلرک میتواند مستقلا توسط توپچی یا فرمانده تانک بکار گرفته شود . تانک به حسگرها و هدف یاب های متفاوتی مجهز است از جمله هدف یاب ثابت توپچی بانام SAVAN-20 ساخت شرکت ساژم (SAGEM) و سیستم دیدروزانه – شبانه راننده به نام OB-60 که شرکت تیلز اپتروسیس (Thales Optrosys) سازنده آن است . سیستم کنترل آتش تانک قادر است تاشش هدف متفاوت را بصورت یکجا رد یابی کند این سیستم مشابه تانک چلنجر 2(Challenger2) ارتش انگلستان می باشد .

موتور تانک لکلرک یک موتور دیزلی هشت سیلندر بنام SACM می باشد . این موتور قادر است توانی معادل 1500 اسب بخار ایجاد کند . همچنین تانک لکلرک به یک سیستم تعویض دنده اتوماتیک به نام SESM ESM 500 مجهز است . که پنج دنده جلو و دو دنده عقب دارد . حداکثرسرعت جاده ای تانک 70 کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت آن در مناطق ناهموار50 کیلومتر برساعت است . برد عملیاتی تانک نیز 550 کیلومتر درحالت معمول و 650 کیلومتر با کمک مخازن سوخت اضافی است . تانک به یک توربین گازی بنام TM307B مجهز شده واین توربین توان کمکی مورد نیاز تمامی سیستم های تانک را در صورت از کار افتادن موتور اصلی تامین خواهد کرد .

تانک لکلرک بسیار پر قدرت است و نسبت توان به جرم آن 21 وات بر هر کیلو گرم می باشد . این ویژگی موجب آن گردیده که این تانک به یکی از سریع ترین تانکهای رزمی جهان تبدیل شود . این تانک می تواند درمدت ۴ ثانیه به سرعت 32 کیلومتر برساعت برسد . باوزنی درحدود56 تن ، تانک لکلرک یکی از سبک ترین تانک های رزمی جهان به حساب می آید . جعبه دنده تانک به یک سیستم کند کننده هیدروکنیتیک مجهز شده است تا شتاب تانک را به میزان 7 متر بر مجذور ثانیه کاهش دهد . این ویژگی در آخرین لحظات یعنی قبل از اصابت گلوله دشمن بسیار مفید خواهد بود زیرا تانک با یک کاهش سرعت ناگهانی میتواند از اصابت گلوله دشمن بگریزد .

تانک لکلرک در سال 1990 وارد خط تولید گردید و خیلی دیر وارد ارتش فرانسه شد در نتیجه نیروهای فرانسوی نتوانستند از این تانک در جنگ خلیج فارس استفاده کنند . طی درگیریهای کوزوو این تانک وارد عرصه نبرد گردید و 15 دستگاه از این تانک در راستای ماموریت صلح بانی نیروهای فرانسوی در کوزوو مستقر شد است.

بطور خلاصه میتوان لکلرک را آمیزه هایی از تکنولوژی ، قدرت و سرعت نامید .

مشخصات:

خدمه: 3نفر
وزن تانک: 56 تن
طول بدنه تانک:6.9 متر
عرض تانک : 3.71 متر
ارتفاع تانک از سطح زمین : 2.53 متر
جنگ افزارهای موجود روی تانک :
یک توپ 120 میلیمتری بدون خان + یک مسلسل 12.7 میلیمتری موازی با توپ+ یک مسلسل با کالیبر7.62 نصب شده روی برجک
ظرفیت گلوله :
آماده شلیک 32 گلوله
ذخیره شده :18 گلوله
نواخت گلوله توپ در دقیقه : 12 گلوله دردقیقه.
مادون قرمز : دارد
قابلیت شلیک در حرکت : دارد
موتور : SACM V8X دیزلی با 1500 اسب بخار قدرت.
حداکثر سرعت جاده ای :70 کیلومتر بر ساعت.
حداکثر سرعت غیرجاده ای :50 کیلومتر بر ساعت.
حداکثر برد عملیاتی :550الی 650 کیلومتر
عمق شناوری پایاب : بالوله هواکش 4 متر - بدون لوله هواکش : 1 متر

منبع: مجله جنگ افزار

بحث و گفتگو پیرامون این موضوع در انجمن های تخصصی سایت به آدرس زیر:

http://forum.tigerss.ir/index.php?topic=10.0

 

  نظرات ()
جنگ های برق آسا (Blitzkrieg) نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

جنگ های برق آسا با عنوان سرعت بالا برای عبور از خطوط دفاعی دشمن و نابودی خطوط دفاعی دشمن صورت می گیرید. که اینگونه نبردها کاملا یکپارچه و دقیق صورت میگیرد.

بنیانگذار جنگهای برق آسا را به جان فردریک چارز فولر جنرال انگلیسی نسبت می دهند که در سالهای جنگ جهانی اول مورد استفاده قرار می گیرد ولی به طور یقین نظریه و استراتژیک جنگهای برق آسا در توسط آلمان ها توسعه و پیشرفت نمود.

اصل و پایه این گونه نبرد به مدت ها قبل نیز زمانی که از سواره نظام استفاده می گردد بر می گردد که پس از توسعه صنعت تانک ها جایگزین آن گشت.

 

نظریه جنگ های برق آسا

در اصل نظریه این گونه جنگ ها هدف در جهت در هم کوبیدن تمامی خطوط دفاعی دشمن شکل می گیرد که به عبارتی دیگر نابود سازی کلیه تشکیلات دفاعی دشمن همزمان با استفاده از توپ و تانک و نیرو هوایی و دریایی با برنامه ای دقیق و منظم صورت می گیرد که توسط دکترین نظامی آلمان به آن شکل دادند.

اینگونه تهاجم بدین صورت انجام می پذیرد که در ابتدا مواضع پشتیبانی دشمن توسط نیرو هوایی و دریایی منهدم و سپس توسط توپ خانه خطوط دفاعی دشمن زیر آتش شدید قرار می گیرد و سپس نیروهای زرهی تهاجم را آغاز و در پایان توسط سربازان منطقه پاکسازی می شود.

در این گونه نبردها برنامه و نظم نقش فوق العاده ای در پیروزی دارد که در عین حال عدم برنامه احتمال تلفات و شکست را افزایش می دهد که به همین دلیل ریسک بسیار بالایی را می پذیرد و تجربه در آن بسیار دخیل است.

همان طور که بیان کردیم تاکتیک جنگ های برق آسا در جنگ جهانی اول انجام پذیرفت ولی به طور کاملتر آن در جنگ جهانی دوم توسط آلمان طراحی شد. که آلمان توانست در مدت کوتاهی تقریبا تمام اروپا را اشغال نماید در وضعیتی که نیروهای دیگر اروپایی از چنین تهاجمی به تعجب و وحشت بر آیند.

در جایی فرمانده لهستانی از تهاجم آلمان این چنین اظهار می نماید:

تمامی نیروهای دشمن در تانک و واحدهای زرهی بودند و توسط امواج رادیویی با یکدیگر ارتباط داشتند. هواپیماها آنان را پشتیبانی و به سرعت پیش می رفتند و همه چیز را نابود می کردند. اهدافشان را تعیین و سپس اقدام به شلیک می کردند در حالی که نیروهای ما تنها اسب و سلاح های سبک همراه خود داشتند. هیچ کس توان مقابله با آنهارا نداشت بلکه دفاع به منزله خود کشی بود. 

در جنگهای برق آسا تکنولوژی نقش بسزایی دارد که توان نیروها را بسیار افزایش می دهد. به طوریکه امروزه طرح های نوینی بر پایه اصل طرح آلمان ایجاد شده است که در آن قدرت و دقت و سرعت با توجه به پیشرفت تکنولوژی افزایش یافته است. که نمونه ای از آن در ارتش ایالات متحده با عنوان شوک و ترس توسط دکترین ایجاد شده است. که در جنگ عراق تقریبا از آن استفاده گشت.

همچنین در جنگ شش روزه اسراییل و اعراب نیز توسط اسراییل استفاده گشت که از این رو به آن نیز ( سرعت زندگی است) گفته می شود.

چیزی که در این جنگ ها در امروز بسیار اهمیت دارد اطلاعات و پشتیبان و دقت است که اشتباه در هر یک باعث تلفات می گردد.

 

دفاع در مقابل جنگ های برق آسا

دفاع در مقابل این گونه تهاجم بسیار سخت است زیرا دشمن با استفاده از آتش شدید سعی در در هم کوبیدن خطوط دفاعی دارد که در وضعیت دشمن نیز به خوروهای زرهی بسیار وابسته است که در عین حال برتری نیرو هوایی بر سرنوشت نبرد بسیار تاثیر گذار است.

ولی در صورت ضعف خطوط دفاعی از هوا و زمین بهترین کار برای مقابله استفاده از جنگ های چریکی دقیق است که بتوان از قدرت زرهی دشمن تا قبل از رسیدن به نقطه مورد نظر بکاهد که در این صورت بسیار از تجهیزات دشمن تا قبل از رسیدن به دلیل حملات ناگهانی و عدم آمادگی نابود می شود و مشخص است که به احتمال زیاد شکست خواهند خورد. شاید بتوان جنگ 33 روزه حزب الله را نمونه ای از این دفاع باشد.

 

بحث و گفتگو پیرامون این موضوع در انجمن های تخصصی سایت به آدرس:
http://forum.iranweapon.com/index.php?topic=19.0

 

/iranweapon.com

  نظرات ()
عوامل شکست تانک مرکاوا درجنگ 33 روزه نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

تانک مرکاوا:تانکی است ساخت اسرائیل که ازپیشینه ای بسیارمعتبربرخورداراست وازجمله تانکهایی است که سری های مختلف ازآن راشاهد بوده ایم .واژه ی مرکاوا واژه ای اسرائیلی بازبان عبری است که تاحدودی نیز به عربی نزدیک است وهمان گونه که می دانید 2دین برتر اسرائیلی ها درکشور دین های یهودی(بازبان عبری) و مسلمانی(اکثرعربی) است که یهودیت بیش ازنصف مردم اسرائیل رادربرگرفته ومسلمان دررده ی دوم ودرردههای دیگرادیانی مانند مسیحیت و... .وجوددارد که ازاین رو که زبان غالب نیز مانند دین غالب حرف اول رامی زند، زبان عبری به عنوان زبان اصلی این کشور حساب می شود وواژه هایی مانند:مرکاوا،کفیر،لاوی و...از واژه های عبری نشائت می گیرد.همان طورکه گفته شد مرکاوا انواع مختلفی دارد:مرکاوا1،مرکاوا2،مرکاوا3،مرکاوا4که نوع آخرازهمه معتبرترو مجهزتربوده وبه عنوان بهترین تانک تاریخ نیز مشهور است.

تانک مرکاوا قابلیت های فوق الاده ای دارد:طراحی عالی،سرعت زیاد،راحتی راننده،قدرت ضربه زنی بالا،دولایه ای بودن ،دارا بودن یک جداره ی ضد هسته ای،گلوله گذاری اتوماتیک وبرقی،ناکارآمد بودن بسیاری از راکت ها درمقابل حرکت مرکاوا،دودزایی برای پنهان ماندن ازضربات جنگنده ها،سیستم بدنه تمام شنی،دوربین هایی باقدرت عدسی 360 درجه و.....

طراحی بدنه ی خاص این تانک طوری است که سرجنگی راکت روی آن سرخورده می شود ومنفجرنمی شود ودرنتیجه ضربه زدن به این تانک ها نسبت به آبرامز،T90،T84،ذوالفقار3،ئی ئی تی2که همه ی اینها جزو برترین تانک ها جهان است خیلی سخت تراست وباید سیستم حجم آتش فوق العاده ای این تانک رامورد هدف قراردهد.تانک ذوالفقار3 به عنوان بهترین تانک تولیدی درخاورمیانه که سرتر ازالخالد2ساخت پاکستان وتانکهای ساخت(یا بهینه سازی شده )ترکیه هستند، دارای دوربین های راداری پیشرفته ای است که احاطه به منطقه رابرای فرد بوجود می آورد.این تانک می تواند 5راکت راازخود رد کند وازاین رو بسیارمورد توجه است وحتی سفیر74(مدل ارتقا یافته ی T72sروسی ومجهز به پانل هدف یاب که قدرت ضربه زنی را بسیار بالا می برد.)نیز درمقابل این تانک ناکارآمد است وباید این تانک با امثال آبرامز مقایسه شود ولی تانک مرکاوا4 حتی خیلی فراترازذوالفقار ایرانی است ودارای جداره ای بسیار قوی درمقابل راکت ها وترکش های موشک هاست،ضربان حرکتی وسرعت مرکاوا بی همتاست.راننده به راحتی می تواند محیط خود را اداره کند ونترسد ازاین که شاید فردی ازدشمن به تانک اونزدیک شده و او آن فردرانمی بیند،تا توسط مین چسبان ضربه ای وارد آن گردد،یا اینکه در صورت باز بودن ورودی روی تانک نارنجکی درون ان انداخته گردد..قدرت تخریب مرکاوا مانند T90بسیارعالی است،گلوله زنی های پی در پی و الکترونیکی که وصل به ماهواره نیز هست و می تواند در صورت جنگ در مناطق کوهی و تپه ای سمت دوم کوهستان را دقیق بررسی کرده وبه صورت توپ خانه ای آن قسمت ها را هدف قرار دهد.تخریب مواضع حفره ای ،مواضع سنگری،مواضع نامنظم ،تخریب زره ها،تخریب منازل مسکونی،مبارزه با نفرات مهاجم یا مدافع،انجام عملیات ضربتی-سرعتی،استقرار سریع و مداوم در منطقه ی اشغال شده ومقابله بابالگرد هاو.....ازاستعدادهای عالی این تانک است.آلیاژ های جداره های این تانک طوری است که رام کننده ی راکت های وارده است وهیچ راکت  یک مرحله ای درمقابل این  تانک اثرنداردوعلاوه براین نحوه ی قرارگیری این لایه ها طوری است که درمیانه جایی برای خفه کردن قدرت راکت درصورت نفوذ وجود دارد.حتی جداره ی ش.م.ه دارای ضخامت بسیاری است وازاین رو ضربه زدن به این تانک بسیار سخت است.وهمچنین این تانک برای مقابله با هلی کوپتر وموشک های هوا به زمین دارای دودزایی وانحراف  موشک می باشد که درحجم گسترده دودزایی می کند ونمی توان تشخیص داد این تانک درکجای دود زایی متراکم وپر حجم قرارداردوهمچنین توانمندی های دیگر.

این تانک درعرصه های مختلف حضور تعیین کننده ای را ایفاکردند. درجنگ اعراب با این کشوردرصورت جنگ زمینی ازطرف اعراب، نیروی زمینی اعراب باید یک مرحله  بسیار مشکل به نام گذر از مرکاوا راباید پشت سر بگذاردوازاین رواین جنگ هم دربعدزمینی باداشتن وزنه ای به نام مرکاوا،ودرهوا باداشتن هواپیمایی به نام کفیرکاررابرای مصر،لبنان،عراق،عربستان،قطرو....خیلی  سخت کرد.یا حضور درجنگ 33روزه نیز ازسایر سوابق این تانک است.

درجنگ 33روزه ی حزب الله باسرائیل تانک مرکاوا به صورت عمده مورد استفاده قرار گرفت که ازاین تانک به عنوان یکی ازدیپلماسی های نظامی پیروزی بخش  درجنگ به حساب می آمد.

درزمانی که موشک های حزب الله به سمت اسرائیل هدف رفت، چراغ مخزن پارک تانک مرکاوا روشن شد وبا شکست هایی که درجنوب لبنان توسط نیروهای چریکی حزب الله به نیروهای اسرائیل واردشد، استارت حرکت این تانک خورده شد.همه ی جنگ شناسان این تانک راخاتم جنگ معرفی کردند و کاررادیگر تمام شده دانستند.البته آنها به سلاح های حزب الله احاطه ی 100%نداشتند.

حزب الله بهترین راه رابرای مواجه باتانک مرکاوا مواجه های مستقیم و جنگ صف دارانتخاب کرد که باسلاح هایی که دارد این تانک را منفجر یا ناکارامد کند. ازاین رو راکت های ساخت ایران بهترین تهدید برای این تانک ها شدند وراکت های دوزمانه علاوه بر دراگانوف ها ی حزب الله(باتوجه به این که استاندارد ترین دراگانوف های تولیدی درجهان درایران نیز تولید می گردد.!!!!)کابوسی برای این تانک شد.

طی تصاویر وانیمیشن هایی که ازاین تانک به اختیار ایران افتاد ایران بهترین راه رابرای انهدام این تانک کشف کردکه این راه ها بهترین وتنها ترین راه برای شکست قدرت زرهی اسرائیلی بود. راکت های توفان به عنوان بهترین راکت های حال حاضر دنیا برای مقابله باقدرت زرهی محسوب می گرددکه درایران ساخته شده وبه تولید انبوه رسیده.این راکت دوزمانه دارای دو کلاهک می باشد وبا تخریب لایه ی اول تانک مرکاوا دومین لایه ی نحیف تر مرکاوا باقدرت بیشتری مورد هدف قرارمی گیرد.ودیده می شود که تانک هایی که ازسمت چپ مورد اصابت قرار گرفته اند دارای راننده ی مرده ومتلاشی هستند، که باقدرت بسیارراکت های ایرانی توفان اهدایی به حزب الله مورد هدف قرار گرفته شده اند.

تانک های مرکاوا با اقتدار هرچه تمام تر وارد خاک جنوبی لبنان شدند وهمه آماده این بودند که تانک مرکاوا بازهم عملیات خون بارانه ی خود را آغاز کند وبه قدرت آبرام ها وT90ها دهن کجی کندوباردیگر سرور تانک های جهان باشد.

ولی این بار مثل این که نوبت مانور دراگانوف های حزب الله وتوفان های حزب الله بود که خود نمایی کنند. این راکت های توفان به سمت تانک های مرکاوا نشانه رفتند،اسرائیلی ها راحت ازاین بابت که تانک مرکاواست،ولبنان ترسان ازاین که تانک اسرائیل مرکاوا است.تانک وارد کشتارگاه شد.(محلی که بین دوکمین(یا بیشتر)که برای نابودی نفر وزره درنظر گرفته می شود،کشتارگاه می گویند.)

باید اولین تانک مورد هدف قرار می گرفت تا حرکت سایر به صورت معکوس باشد وقدرت مانوری تانک کمتر شود.اولین تانک مرکاوا با توفان های حزب الله مورد هدف قرارگرفت.صدای بسیار مهلک ومحکمی به گوش رسید.....تانک مرکاوا اوراق شده بود،این اولین باری بود که تانک مرکاوا به این روز افتاده بود.باردیگر تانکی دیگر وبازهم انهدام عالی وبازهم ضربه ی کاری دیگر وبازهم خسارت برای اسرائیل.....

خبر انهدام پشت سر هم مرکاوا به گوش می رسد،یعنی واقعا امکان دارد.؟؟؟!!!!!

بازهم خبر: تاو های آمریکایی اهدایی به حزب الله توسط ایران این کارراانجام کرده وحزب الله توان مقابله باتانک های مرکاوارا بدون کمک ناخواسته وغیر مستقیم آمریکا را نداشت.

تکذیب خبر:فیلم برداری هایی انجام گرفت که نشان داده شد این راکت ها همان راکت هایی هستند که ایران درنمایشگاه های نظامی خود به معرض نمایش درآورده بود.واین ها بانام توفان  درایران به صورت کاملا بومی وبدون دخالت نیروهای آمریکایی تولید شده وبازهم ادامه دارد.

این عامل باعث شد که سایر تانک ها راننده ای نداشته باشد.(باانهدام بعضی از تانک ها راننده ها ترسیده وفرارکردند وشاید بعضی ازآنها از عقب مورد هدف قرارگرفتند که درعکس ها دیدیم که نیروهای اسرائیلی به روی شکم های خود هستند وسید حسن این کار آنها راناشی ازترس آنها تلقی کرد که باترس فرارکردندوباشجاعت ودقت افراد حزب الله مورد هدف قرارگرفتند مانند نیروهای گولانی که از پشت تیر خورده بودند.)

عامل دوم ازکارافتادن تانک های فوق مدرن مرکاوا، داشتن نیروهای بسیاردلیر وخونسرد ودقیق وبا ایمان حزب الله است، که دراوج حملات شدید جنگنده ها به مواضع حزب الله برای آمادگی حرکت تانک ها ی مرکاوا بازهم دوام آوردند وماندند.یکی ازبهترین نیرو های حزب الله  که تخصص درزمینه ی تک تیراندازی داشت درجایی که درتیر رس  تانک نیست وفقط توسط فرد منهدم می شود،مستقر شد وبااعتماد به نفس و نداشتن ترس ازاین که مورد هدف قرارگیرد یا این که دیر شود طعمه ی خود راپیدا می کرد وآن رابا وجود  حجم آتش زیاد بین دو تیپ جنگی شکار می کرد.

دیده شد که تانک های مرکاوا دارای چشمی هایی هستند که راننده ازآنجا می تواند مسیر حرکت خود راتشخیص داده وبا سبک حقیقی حرکت کند(حقیقی یعنی به صورت عینی،مجازی یعنی ازطریق دوربین های مدار بسته دراطراف تانک،تانک راحرکت دهد.).که این تانک ها به علت هدایت از این چشمی حقیقی توسط منشوردارای مانور بهتری هستند.ولی این امتیاز ونمره ی مثبت با تفکر بسیجی حزب الله  تبدیل به بزرگترین دردسر درجنگ های نزدیک برای اسرائیل شد.

نظریه انهدام مرکاوا با یک گلوله: چشمی مرکاوابه عنوان یک سیبل متحرک درمقابل چشمان دوربین های نشانه روی حزب الله قرار می گرفت که اگر توسط دراگانوف ها ی قدرتمند موردهدف قرار می گرفت،آسیب پذیر بوده وازبین می رفتند وبانفوذ گلوله به سمت چشم یا مغز راننده،سر راننده متلاشی می شد.یا اگربه صورت منشوربود به راننده آسیبی نمی رساند ولی تانک را کور می کرد.

شخص تک تیر انداز ازاین نظریه  را قبول کرد وبدون ترس درمقابل تانک ها ایستاد وبااعتماد به نفس(که کار هرکسی نیست دراین شرایط اعتماد به نفس داشته باشد.) ازطریق این چشمی به وسیله ی تک تیر انداز خود راننده رامورد هدف قرارداد ودیده شد که بدون هیچ آتش علیه مرکاوا، مرکاوا ازحرکت بازمانده ودیگر انجام وظیفه نمی کند.

درکل حدود 160 عدد تانک مرکاوا درجنگ 33 روزه منهدم وناکارآمد شده اند وبه علاوه ی آن نزدیک به 30 عدد نفربر و بولدوزر ازبین رفتند.

/iranweapon.com

  نظرات ()
غرب سلاح اطلاعاتی تولید می کند نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

خبرگزاری «نووستی»/ "آلکسی بوروتین" معاون اول رییس ستاد کل ارتش روسیه اطلاع داد که برخی از کشورهای توسعه یافته کار طراحی و تولید سلاح اطلاعاتی را آغاز کرده اند.

وی روز پنجشنبه در دهمین همایش امنیت اطلاعاتی که در مسکو برگزار شد اعلام کرد: در حال حاضر کشورهای توسعه یافته به طور جدی به کار تنظیم اشکال و روشهای مبارزه در زمینه اطلاعاتی یعنی سلاح اطلاعاتی مشغولند که می تواند در اهداف نظامی و غیر نظامی مورد استفاده قرار گیرد.

وی تاکید کرد: این ابزار در حین کم هزینه بودن تاثیر بسیار بالایی دارند. سلاح اطلاعاتی به صورت متداول یعنی برای انهدام دشمن استفاده نمی شود. برای آن نیازی به ایجاد ساختارهای پیچیده نیست و همچنین عملیات فرامرزی هم الزامی ندارد.

ژنرال بوروتین گفت: در حال حاضر برخی از کشورها سیاست جنگ اطلاعاتی را در پیش گرفته اند. حجم مالی اختصاص داده شده برای این اهداف نشان دهنده آنست که برتری در ابزار اطلاعاتی بعنوان یکی از روشهای دستیابی به استراتژی های ملی این کشورها در قرن 21-م بررسی می شود.

وی گفت: نیروهای مسلح روسیه نیز کار تنظیم، اجزا و روش عملیات های اطلاعاتی را آغاز کرده است.



منبع : نووستی

  نظرات ()
اسلحه های مدرن و جدیدترین اسلحه های روز دنیا نویسنده: علی - ۱۳۸۸/٦/٢۱

ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب ...
  نظرات ()
مطالب اخیر عناوین مطالب وبلاگ معرفی ماهی Pangasius پنگوسی گیاهخوار معرفی Raphael Catfish / گربه ماهی رافائل معرفی Common Walking Catfish / گربه ماهی راه رونده معرفی ماهی Brochis splendens / کوری زمردی معرفی ماهی Brochis multiradiatus / بروچیس باله بلند معرفی ماهی Corydoras similis / کوری خال سیاه تغذیه مناسب برای افزایش میل جنسی مروری بر افسانه جومونگ سندرم مرگ ناگهانی کودک چیست؟
کلمات کلیدی وبلاگ عکس (٩٢) هنرمندان و بازیگران (٤٥) فیزیک (۳۸) پزشکی (۳٦) خبر (۳۱) روانشناسی (۳٠) الکترونیک و رباتیک (٢٥) نجوم (٢٤) اتومبیل (٢٢) سخت افزار (٢۱) کامپیوتر (٢٠) تغذیه (۱٩) سلامت (۱٩) فلسفه (۱۸) تکنولوژی و ارتباطات (۱٧) ماهی و آکواریوم (۱٦) معماری (۱٥) هواپیما (۱٤) حیوانات (۱٤) اموزش (٧) غیره (٧) نانو (٦) جدیدترین اسلحه ها (٦) نقاط دیدنی و توریستی دنیا (٦) فضانوردی (٤) سرگرمی (٤) موبایل (٤) دامپروری (۳) زمین شناسی (۳) دامپزشکی (٢) مشاهیر (٢) ورزش (٢) بانوان (٢) بورس (٢) شیمی (۱) جملات زیبا از بزرگان (۱) دینی و مذهبی (۱) بازیهای رایانهای (۱)
دوستان من عناوین مطالب وبلاگ جامع ترین مرکز راهنمای خرید انواع مدلهای لباس عروس راهنمای خرید لوازم خانگی و کامپیوتر اخبار فناوری اطلاعات طراح قالب